wtorek, 22 stycznia 2019
"Przestrzenie"
Iść przed siebie
Gdzie oczy poniosą
Gdzie droga prowadzi
Gdzie dusza się rwie
Iść przed siebie
W deszcz i w śnieg
Gdy huczy sowa i śpiewa kos
I gdy słowik o świcie
Podnosi swój głos
Gdy bluebells wśród drzew
Jak orkiestra dzwonią
Wtórując srebrnym ariom
W pobliżu katedry
(22.I.2019)
Serdecznie dziękuję autorce zdjęcia Joli B. za pozwolenie wykorzystania go oraz za inspirację! :)
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Dobraliśmy się jak sól i pieprz Czasem na siebie patrzymy Czasem krzyczymy Niekiedy do siebie pasujemy Pod ciekawskim księżycem Na granicy b...
-
Dobraliśmy się jak sól i pieprz Czasem na siebie patrzymy Czasem krzyczymy Niekiedy do siebie pasujemy Pod ciekawskim księżycem Na granicy b...
-
Upijasz się jadem Nikt nie widział cię trzeźwym Produkujesz wysuszone myśli Chociaż mówisz: światło To toczy cię larwa mroku Zaślepiony włas...
-
Błogosławieni, którzy nie napotkali nigdy chwastów, kiedy szli drogą Błogosławieni, którzy usłyszeli głos kukułki i szumiącą pieśń lasu o po...

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz